Ze staren in mijn kribbe, niet om me bang te maken.
Voor hun de vraag waarom ik dan in een stal geboren ben.
Het is maar een verhaal, ik ben geen God of Jezus. Verre van dat.
Toch speelt God een rol in alles wat ik schrijf. Het is mijn kapstok zonder ketchup.
Ik droomde over hem en liet hem goed zijn voor vooral mij.
Als u het boek “Nooit meer schrijven” heeft gelezen dan moet u bekeerd zijn.
Het boek is wat mij betreft gesloten, maar af en toe piept er weer wat naar buiten. Iets wat ik niet heb opgeschreven.
Toch niet weer een boek, hoor ik u vloeken. Ach, maak je niet druk het is er nog lang niet. Als je het boek hebt gelezen dan weet je dat ik leeg gezogen ben.
En waar eindigt dat? Juist bij het bot.
Retsiem tot op het bot, dat moet dan wel de titel worden, meer is er niet.
Voorlopig doe ik het met mijn meesterstuk “Nooit meer schrijven”